Voorbij de Grenzen beleefde op 28 december 2025 zijn eerste uitvoering in het Theater Castellum in Alphen aan de Rijn.
Het publiek en de pers waren onder de indruk. Hier een paar citaten uit de recensie in de Nieuwe Muze, door Elger Niels, december 2025
…Het is een verhaal dat het verdient om gehoord te worden vanwege de lessen die eruit te trekken zijn – zowel menselijk, als maatschappelijk en last but not least ook muzikaal. Want het toont hoe betoverend en aangrijpend muziek, al naar gelang de belichting, van kleur en intensiteit kan verschieten…
…We waren terug bij het begin en bij de droom van grootvader. Een droom kun je koesteren. Soms kun je hem zelfs wekken. Je kunt hem najagen en in vervulling laten gaan. Maar in werkelijkheid zal er altijd ergens een scherf blijven steken. Want wie het leven wil omhelzen, omhelst ook het onvolkomene…
Wij zijn blij en trots met deze eerste theatrale productie van ons Medtner Project en verwelkomen jullie op de komende uitvoeringen!
28 februari – Energiehuis Dordrecht
18 april – Leading Lied Festival Musis Sacrum Arnhem
20 april – Junushof Wageningen
7 mei – Cool kunst en cultuur Heerhugowaard
10 mei –Theater Hanzehof & Buitensociëteit Zutphen
Publieksreacties:
Enigma (nav de voorstelling in Drachten op 13 februari)
Ik was bij het Vertelconcert van Ekaterina Levental. Voor stem , harp en piano. De korte inleiding kwam van pianist Frank Peters. Zijn fascinatie voor Rusland en vooral haar muziek resoneerde sterk bij mij. Hij werd als zevenjarige gevloerd door Rachmaninoffs tweede pianoconcert. En moest toen weten hoe dat zat met die Russische ziel en haar componisten en dichters. Ik vertaal het vrij, maar behalve de snaren die we nog gingen horen resoneerde deze inleiding al sterk bij mij. Vervolgens introduceerde hij ‘Katja’. Ik vind die afkortingen in de Russische taal altijd ontroerend. Zij nam het woord niet, maar betoverde het publiek met haar aanwezigheid. Het geleek een eenakter van Tsjechov, waarin het onmiddellijke van het Nu-moment bijna als druppels langs de hoge gordijnen van de kleine zaal van de Lawei liepen. Het verhaal van de familie Levental kwam tot leven. Door vertelling, zang en spel. Een dramatisch verhaal van een Joodse familie, Rusland ontvluchtend in de tijd van Gorbatsjov. De rijen voor de winkels, de toenemende dreiging. Teksten van o.a Poesjkin, GA Galina, A. K. Tolstoi werden verklankt, ons aangereikt op een zo doorleefde manier, dat mijn eigen innerlijk sterk werd geroerd. Het ondersteunde het zeer intieme verhaal van Ekaterina’s eigen zoektocht naar ’thuiskomen’, zowel in een veilige buitenwereld, als die van binnen. Het pianospel van Frank Peters vloeide geheel mee met de vertelling en de gezongen liederen. En dat is een understatement. Wat een doorleefd spel en wat een samenspel van deze twee musici. Toen kwamen liederen van Nicolai Medtner. Deze componist kende ik nauwelijks. Verrassend zou een cliché-woord zijn. Ik heb veel componisten in m’n leven gehoord, er zelfs les in gegeven. Maar wat ons hier raakt is van een orde, die ik niet ken in de muziekgeschiedenis. Je kunt zeggen, het heeft soms iets van Rachmaninoff, twee of drie maten of iets van Ravel in de kleuren, maar dan verandert alles weer volstrekt en word je in het diepe gegooid van Medtner. Ook zijn pianoconcerten zijn ongekend bijzonder (ik beluisterde ze de volgende ochtend). Het gaat kanten op, gebieden in, die zelden zijn verkend. Kortom: dit concert is zielverheffend. Daar moet je thuis nog wel even van bijkomen. Ik ben zeer dankbaar deze musici en deze muziek te hebben gehoord. Dat Frank en Ekaterina, die ook zichzelf begeleid op de harp tot zó’n uitvoering in staat zijn, wekt waarlijk verbazing. AP